fbpx

Zo ‘vloog’ de steenarend na 175 jaar weer naar Leut: “Kon mijn ogen niet geloven”

4
Hoe de steenarend van Leut na 175 ‘terugvloog’. (Foto: Marco Mariotti)

Een opgezette steenarend in de lift van het kasteel deed veel mensen deze zomer vreemd opkijken. De zeldzame roofvogel liet ooit het leven in Leut. Ik deel jullie graag hoe ze herontdekt werd én weer in Leut terechtkwam.

Tijdens mijn onderzoek voor deze expo, na een zoveelste zoektocht, stoot ik plots op een krantenartikeltje uit januari 1847, met drie eenvoudige zinnetjes. Er blijkt een ‘magnifique aigle royal’ geschoten in het kasteelpark in Leut. Een vleugelwijdte van 2,32 meter én het dier wordt opgezet in Brussel.

(Lees verder onder de foto)

Een scan van het artikeltje uit januari 1847.

De schutter blijkt ene ‘Baron Ferdinand de Marches’. Ik check wie die baron de Marches is, en in 1847 staat hij zelfs ingeschreven als ‘één van de bewoners op het kasteel’. Het gaat om de schoonzoon van Vilain XIIII, getrouwd met zijn oudste dochter Zoé.

(Lees verder onder de foto)

Baron Ferdinand de Marches. (Archief Agnes de Jamblinne)

Ik ben onder de indruk en lees over de zeldzaamheid van een steenarend in de Lage Landen, en krijg via familieleden van Vilain XIIII intussen een foto opgestuurd van ‘baron de Marches‘.

Na nog wat zoeken, tref ik een document uit 1865, een soort inventaris en zoölogisch rapport van alle dieren in Luxemburg. In dat document omschrijft men hoe er een ‘Aigle Royal’ geschonken wordt door ene baron de Marches, ‘die de vogel schoot aan het kasteel van Leuth’. Bingo! Een tweede bron, het verhaal moet dus kloppen!

(Lees verder onder de foto)

Het zoölogisch rapport uit 1865.

De geschoten roofvogel is dus geschonken aan de wetenschap, en dan nog wel aan Luxemburg. Ferdinand de Marches is zelf Luxemburger, dus die link is snel te leggen. Maar waar zou men oude opgezette dieren naar toe brengen? Ik hoop/gok op het Natuurhistorisch Museum van Luxemburg.

Ik google de website waar ik al snel de volledige collectie en inventaris vind, mét goede zoekmachine. Ik tik in… Zoektermen zoals ‘steenarend’ en ‘aigle royal’ leveren niets op. Dan maar de latijnse benaming Aquila Chrysaëtus, en het systeem filtert inderdaad meteen vijf exemplaren.

(Lees verder onder de foto)

De bewuste foto op de website van het Natuurhistorisch Museum van Luxemburg.

Vijf opgezette steenarenden met wat info waar ik niet meteen wijzer van word, maar er zit ook telkens een foto in hoge kwaliteit bij. Bij één arend is een houten plankje onderaan de foto zichtbaar met wat tekst op.

Ik zoom in…

(Lees verder onder de foto)

Een close-up van het plaatje onder de opgezette steenarend.

… en kan mijn ogen niet geloven. “Aigle Royal, Limbourg Belge, Baron de Marches, 1864.” DAAR IS EM!

Meteen informeer ik Toerisme Vlaanderen die contact opnemen met het museum. “Ja, die steenarend staat in ons magazijn!” Een overeenkomst voor bruikleen wordt opgemaakt en na 175 jaar ‘vliegt’ de steenarend terug naar Leut.

Waarom deze steenarend in Leut landde? Mogelijk rustte het uit op weg naar Scandinavië of de Alpen waar ze voornamelijk leven. Wellicht gaat het om een nog jonge vogel. In de Lage Landen zijn ze slechts enkele keren waargenomen, zoals toen in januari 1847, voor de geweerloop van de schoonzoon van Vilain XIIII.

De bewuste steenarend, geschoten in 1847, teruggekeerd in 2022. (Foto: Marco Mariotti)
De bewuste steenarend, geschoten in 1847, teruggekeerd in 2022. (Foto: Marco Mariotti)
Over de auteur

Marco Mariotti (30) groeit op in Maasmechelen en is als kind gebeten door geschiedenis, aardrijkskunde en natuur. Op zijn 22ste wordt hij journalist in Limburg, aan informatie geraakt hij bijna verslaafd. Lokale geschiedenis boeit hem altijd al, maar pas in 2017 slaat de vonk over als in Eisden-Dorp archeologische resten worden ontdekt bij werken op het Vrijthof.

Laat een opmerking achter

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

Gerelateerde verhalen